Boon voor Belgisch?

Volg onze Belgische talenten op de voet

0 € 0,00

De Blauwe Mijter

Sofie Smolders26 December 2016

De deur vliegt open en Cato ontvangt ons met een glimlach. Met haar knalrode trui en bos blonde haren is zij een warme verschijning op deze koude winterse dag. De warmte is verder in huis te voelen, als ik Cato haar mama ontmoet weet ik onmiddellijk van waar die glimlach komt. Er hangt energie in dit huis, dat voel je. Positieve energie en liefde.

Met een kop koffie in hand neemt Cato mij en onze fotograaf, Vincent, naar haar werkplek slash atelier – onder het dak. Wat we boven zien is een aangename verrassing – we komen plots terecht in een ruime, lichte, gezellige werkruimte. Hier zijn we dan, in de wereld van Cato. Ik weet niet waar ik eerst kijken moet. De ruimte barst van authenticiteit; met beelden, kaarten, inktvlekken, boeken, verfkwasten, kaarsen, en uiteraard haar producten. De praktische inrichting - van slaapkamer tot bureel tot atelier – en de nette stapels notitieboekjes, stickers, kaartjes en confetti tonen mij dat Cato niet alleen een creatieve ziel is maar ook een georganiseerde ondernemer. Ze heeft het duidelijk in handen.

“Slapend rijk worden, daar geloof ik niet. Centen verdienen met iets van jezelf, daar geloof ik in.” - Cato

Tijdens ons gesprek vertelt Cato mij over zichzelf. Amper negentien jaar maar toch al eigenaar van het Cato Oyen label waaronder zij postkaarten, stickers, notitieboekjes, briefpapier ontwerpt. Ze werkt ook deeltijds in een reclamebureau, en onderneemt freelance projecten als grafisch ontwerpster. En dit doet ze allemaal met een sterke dosis zelfzekerheid gemengd met een tikkeltje bescheidenheid. Ze zegt zelf dat ze het moeilijk heeft met regels en dat ze vaak eigenwijs wordt genoemd. Een vrouw met enorm veel zelfkennis voor haar jonge leeftijd zit tegenover mij, en ik kan niet anders dan deze gedreven maar bloedeerlijke persoon te bewonderen.

Als kind was Cato al ondernemend. Ze hield ervan om winkeltje te spelen, verkocht Scooby-Doo pennen aan haar vrienden en breide haar eigen truien. Ook op jonge leeftijd was Cato geen volger. Toen ze in de kleuterklas een mijter van Sinterklaas moesten knutselen was Cato de enige die een blauwe maakte, en die stond dan te blinken tussen de honderd rode mijters.

“Door de dingen die ik al heb meegemaakt heb ik mezelf beter leren kennen.” - Cato

Op haar dertiende stortte Cato in een moeilijke periode in haar jonge leven. Door haar perfectionistische aard belande zij in een depressie en moest zij het even anders aanpakken. Vanaf het vijfde middelbaar ging Cato naar de Kunstacademie, waar ze zichzelf ontdekte en kon ontplooien. Door de dingen die zij heeft meegemaakt heeft ze zichzelf beter leren kennen. Wat ze doet vandaag en waar ze nu al staat is dus ook dankzij die periode. Uit deze depressie heeft ze bijvoorbeeld de inspiratie gekregen voor de postkaarten uit haar ‘Hey jij!’ collectie. Om aandacht te geven aan dit onderwerp: om te tonen dat het “soms moeilijk hebben” echt wel normaal is.

“Ik heb gevonden wat ik wil doen, en wat ik graag doe. Ik moet iets met mijn handen doen.” - Cato

Cato was gestart met de opleiding Grafische vormgeving op de hogeschool maar besloot om dit niet verder te zetten. Ze vertelt zelf dat het een doorgronde beslissing was, maar waar ietwat onbegrip op kwam uit haar omgeving. Cato kiest voor haar zelfstanding beroep en niet voor haar studies. Ze wordt ondernemer en geen student. Dat ze mij vertelt dat er voor haar niets bij te leren was op de hogeschool verbaast mij niet. Alles wat ze kan heeft ze zelf geleerd. Door te doen. En zoals ze zelf aangeeft, door soms eens heel hard met haar hoofd tegen de muur te lopen. Met de filosofie “als je iets wil dan kun je dat” gaat Cato als jonge vrouw door het leven en kiest momenteel bewust haar eigen pad. En dat doet ze goed, heel goed zelfs.

Ontdek Cato haar collectie hier

Plaats een reactie

Wordt niet weergegeven op de website.